Οι κομματικά ενταγμένοι, που είναι σχεδόν ο μισός πληθυσμός της χώρας, καρπώνονται τα οφέλη που τους παρέχει το κόμμα, όποτε αυτό βρίσκεται στην εξουσία.

Αλλά ακόμα κι αν δεν βρίσκεται στην κεντρική πολιτική σκηνή, για τα παιδιά του κομματικού σωλήνα, πάντα υπάρχει ως εναλλακτική λύση η τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δεύτερου βαθμού.

Η άλλη τάξη, είναι εκείνη των ανένταχτων. Κάτι σαν τους παλιούς προλετάριους, οι οποίοι είναι καταδικασμένοι να βρίσκονται μονίμως στην απέξω. Κανείς δεν τους δίνει σημασία. Κανείς δεν τους δίνει μια ευκαιρία για καλύτερη ζωή, καλύτερους μισθούς, καλύτερη προοπτική, φυσικά εάν είναι εργαζόμενοι. Εάν είναι άνεργοι, άστους καλύτερα να πάνε στο καλό, να μην μας είναι και βάρος.

Οι άλλοι, οι κομματικοί που λέγαμε, είναι πάντα βολεμένοι. Πάντα θα βρίσκεται μια λύση για να περνούν πλουσιοπάροχα, με νόμιμο, παράτυπο ή ακόμη και παράνομο τρόπο, ώστε να μη χρειαστεί να εγκαταλείψουν την ενασχόληση με το κόμμα. Το πολύ πολύ, να αλλάξουν κόμμα.

Δείτε τι γίνεται τους τελευταίους μήνες με τους κομματικούς στρατούς.Ξεχύθηκαν όλοι τους με λύσσα στις δύο βουλευτικές αναμετρήσεις είτε ως υποψήφιοι, είτε ως παρατρεχάμενοι, ένθερμοι υποστηρικτές των υποψηφίων. Δεν το έκαναν για καμία ιδεολογία, αλλά για να εισχωρήσουν στα ενδότερα του κόμματος και να ενισχύσουν τη θέση τους σε αυτό, ως επαγγελματίες κλακαδόροι, δηλαδή αβανταδόροι των πολιτικών ταγών, προκειμένου να αρπάξουν το κόκκαλο με το ψητό.

Αμέσως μετά άρχισε ο ορυμαγδός των υποψηφιοτήτων για τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Οι μισοί Έλληνες είναι υποψήφιοι και περιμένουν να πείσουν τους άλλους μισούς να τους ψηφίσουν, αλλά και να αλληλοψηφισθούν μεταξύ τους οι υποψήφιοι, προκειμένου να συνεχίσουν για την επόμενη πενταετία, να απλώνουν το χέρι στο μέλι ή να ανταλλάσουν μεταξύ τους ρουσφέτια ο ένας με τον άλλο, για τη νομή του δημοσίου χρήματος.
Πάντα θα υπάρχει μια θέση να βολευτούν οι ημέτεροι. Δεν έχει σημασία σε ποιό κόμμα ανήκει ο άλλος. Αρκεί να ανήκει κάπου. Φυσικά και θα ευνοηθούν οι φιλοκυβερνητικοί, περισσότερο από τους άλλους, αλλά ποιός είπε ότι ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί θα μείνουν απ’ έξω. Για όλους έχει ο κρατικός μπαξές. Εξ΄άλλου το ίδιο συνέβη και όταν ήταν οι άλλοι στην εξουσία. Άλλαξαν τα πρόσωπα που ευνοούνταν περισσότερο από τους άλλους, όχι ότι οι… άλλοι, δεν συνέχισαν να περνούν καλά, να βολεύονται και να τρώνε και να πίνουν εις υγείαν των κορόιδων, δηλαδή των ανένταχτων.
Γι’ αυτούς πάντως που μόνιμα έχει, όποιος κι αν είναι στην κυβέρνηση, είναι για τους επαγγελματίες κομμουνιστές. Όπου συναντάμε κρατικοδίαιτους, θα βρούμε και την αντίστοιχη ποσόστωση σε κομμουνιστές. Ίσχυε από παλιά αυτή η αρχή του βολέματος των κομμουνιστών, για να μειώνονται οι αντιδράσεις, όχι φυσικά για να αμβλύνονται οι κοινωνικές αντιθέσεις.
Με τα μούτρα έχουν πέσει όλοι αυτοί οι κομματικοί στρατοί, στον αγώνα για μια καλύτερη κοινωνία με συνθήματα όπως: “Πιο δίκαιη κοινωνία, πιο δημοκρατική, που θα ευημερούν όλοι και θα έχουν όλοι τις ίδιες ευκαιρίες στη ζωή. Για ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας”.
Κι όταν ξυπνάς από το λήθαργο που σε έχουν ρίξει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και αντιμετωπίζεις τη σκληρή πραγματικότητα, διαπιστώνεις πως πάλι είσαι στην απ’ έξω και μέσα είναι οι επαγγελματίες πολιτικοί παράγοντες, που ανήκουν στον κομματικό στρατό. Δηλαδή στην κυρίαρχη τάξη κι εσύ πάλι παριστάνεις τον προλετάριο, που μονίμως θα πασχίζει, απλώς να επιβιώσει.

ΠΗΓΗ - Krikor Tsakitzian