Οι αρχαίοι Λατίνοι έλεγαν ότι ‘‘η Φύση απεχθάνεται το κενό’’ και μάλλον δεν το έλεγαν τυχαία, καθώς το συγκεκριμένο ρητό ετύγχανε και τυγχάνει βιωματικής επαλήθευσης. Ακριβώς, λοιπόν, μια τέτοια περίσταση μοιάζουν να επιβεβαιώνουν οι εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με την αμερικανική απόσυρση και σταδιακή απουσία από το οικουμενικό οικονομικό και γεωπολιτικό γίγνεσθαι.

Με το που καλωσορίσαμε τον Σεπτέμβρη, στο άρθρο μου με τίτλο ‘‘Τι είδους γεωπολιτική διακύμανση συνιστούν τα πρόσφατα γεγονότα στο Αφγανιστάν’’  έγραφα κριτικά: ‘‘Ο διακηρυχθείς από τις ΗΠΑ ‘‘πόλεμος’’ της δυτικής δημοκρατίας κατά του δεσποτισμού και της πολιτειακής αυταρχικότητας είναι πια φανερό ότι εστιάζει στην αντιμετώπιση της Κίνας, στο πεδίο δηλαδή όπου πρόκειται να εκδηλωθεί ένας σκληρός ανταγωνισμός που θα γράψει την Παγκόσμια Ιστορία τουλάχιστον του πρώτου μισού αυτού του αιώνα’’.

Η παρουσία του εκάστοτε Έλληνα Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ είναι αναμφισβήτητα ένα ετήσιο εθνικό γεγονός υψηλής σπουδαιότητας, καθώς η συγκεκριμένη έκθεση συνήθως αποτελεί το forum εκφοράς και εξειδίκευσης των κυβερνητικών στοχεύσεων και προσδιορισμού του μίγματος και των κατευθύνσεων της ήδη ασκούμενης αλλά και της μακροπρόθεσμης οικονομικής πολιτικής.

Ο πολιτικός βίος μιας χώρας αναδεικνύει σχεδόν πάντα περιστάσεις κατά τις οποίες με νομοθετικές πρωτοβουλίες ρυθμίζονται ζητήματα πολιτικοκοινωνικής επικαιρότητας και δη πολλές φορές τέτοια που έχουν να κάνουν αφενός με την προστασία της ίδιας της εθνικής υπόστασης και αφετέρου με αυτό καθεαυτό το βάθος και την ποιότητα της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος.

Αντιδράσεις προκαλεί η δήλωση του επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας Ευάγγελου Μεϊμαράκη, ότι η πρόταση να δοθεί το Νόμπελ Ειρήνης στον Αλέξη Τσίπρα  για την εκχώρηση της Μακεδονίας στα Σκόπια, είναι τιμητική για την χώρα.

H Γενεύη ήταν ένας ακόμη σταθμός! Ένας ακόμη σταθμός για το Κυπριακό Ζήτημα, τον οποίο (ευτυχώς) τον αφήνουμε πίσω μας, χωρίς κάτι ιδιαίτερο, απλά ως μια επιπρόσθετη ‘‘χρονική καταγραφή’’ στο πλούσιο πια ιστορικό παλίμψηστο των προσπαθειών πολιτικής διευθέτησης και ‘‘κανονικοποίησης’’ της κατάστασης στη μαρτυρική νήσο!

Με την είσοδο του 2020 η Πατρίδα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικές προκλήσεις που θα καθορίσουν την πορεία της στην παρούσα νέα δεκαετία.

Η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία συνιστά κατάφορη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Πρόκειται για μια επιθετική ενέργεια η οποία θέτει σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια και έχει αιματοκυλήσει την περιοχή με θύματα εκατοντάδες αμάχους. 

O ΣΥΡΙΖΑ «έχει πλάνο και ομάδα και έναν άνθρωπο που ξέρει πάντα να ηγείται στα δύσκολα».

Η Ελλάδα δεν έχει χρηματιστήριο γιατί έχει πελατειακό και παρασιτικό κράτος. Ενώ στη διαχείριση της κρίσης με την Τουρκία και την επιδημία τα πάμε σχετικά καλά, η εικόνα της οικονομίας παραμένει απογοητευτική.