Το ανθρώπινο πρόσωπο είναι μοναδικό σαν δακτυλικό αποτύπωμα, με συνέπεια κανείς άνθρωπος -ακόμα κι ένας σωσίας ή ένας δίδυμος- να μην είναι ακριβώς όμοιος με κάποιον άλλο.

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΜΕ ένα ξεχασμένο ανέκδοτο-αντίδοτο στη μελαγχολία των ημερών. Μια παρέα προπαγανδιστών του σοσιαλισμού στην Ελλάδα (λίγο πριν το? 81) κάνει τις εξορμήσεις της στην ύπαιθρο. Πλησιάζουν τον αγρότη που έπαιζε χαρτιά, στο καφενείο.

Γυρίζουμε τους δείκτες μία ώρα πίσω. Ο Οκτώβριος οδεύει προς το τέλος του και έφτασε ο καιρός να υποδεχτούμε τη χειμερινή ώρα.