Η επανεκλογή Ερντογάν στον τουρκικό προεδρικό θώκο την Κυριακή, άσχετα κατά πόσο ήταν αναμενόμενη, ή το αντίστροφο, προσέλκυσε δικαιολογημένα το παγκόσμιο ενδιαφέρον και κατέστη αντικείμενο πληθώρας σχολιασμών και πάσης φύσεως αναλύσεων.

Με το που καλωσορίσαμε τον Σεπτέμβρη, στο άρθρο μου με τίτλο ‘‘Τι είδους γεωπολιτική διακύμανση συνιστούν τα πρόσφατα γεγονότα στο Αφγανιστάν’’  έγραφα κριτικά: ‘‘Ο διακηρυχθείς από τις ΗΠΑ ‘‘πόλεμος’’ της δυτικής δημοκρατίας κατά του δεσποτισμού και της πολιτειακής αυταρχικότητας είναι πια φανερό ότι εστιάζει στην αντιμετώπιση της Κίνας, στο πεδίο δηλαδή όπου πρόκειται να εκδηλωθεί ένας σκληρός ανταγωνισμός που θα γράψει την Παγκόσμια Ιστορία τουλάχιστον του πρώτου μισού αυτού του αιώνα’’.

Οι γαλλικές εκλογές, σε κάθε χρονική συγκυρία ή ιστορική περίοδο, βρίσκονται πάντοτε στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος δεδομένου ότι η Γαλλία είναι θεμελιακός πυλώνας του ευρωπαϊκού ολοκληρώματος και καθοριστικός παράγοντας των διεθνοπολιτικών εξελίξεων τουλάχιστον στην Ήπειρό μας. 

Δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστες μόνο μέρες από μια πολύ σημαντική σύσκεψη που είχαν η Καγκελάριος Merkel και ο Πρόεδρος Macron (https://www.thelocal.de/20210205/macron-and-merkel-in-talks-over-european-defence-and-us-relations), μια σύσκεψη που συνδέεται ίσως και υπαρκτικά με το ίδιο το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). 

ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΡΑΓΕ, ΟΤΙ Η ΚΙΝΑ ΚΡΑΤΑ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ; (ΚΙΝΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ).

Ο πολιτικός βίος μιας χώρας αναδεικνύει σχεδόν πάντα περιστάσεις κατά τις οποίες με νομοθετικές πρωτοβουλίες ρυθμίζονται ζητήματα πολιτικοκοινωνικής επικαιρότητας και δη πολλές φορές τέτοια που έχουν να κάνουν αφενός με την προστασία της ίδιας της εθνικής υπόστασης και αφετέρου με αυτό καθεαυτό το βάθος και την ποιότητα της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος.

Το θέμα της καταφάσεως ή της αρνήσεως, αντιστρόφως, της ύπαρξης νομιμότητας σε δεδομένη τηλεφωνική παρακολούθηση από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) του νυν Προέδρου του ΚΙΝΑΛ και τότε Ευρωβουλευτή Ν. Ανδρουλάκη είναι ένα μερικότερο μεν και πρωταρχικό θέμα της ευρύτερης ανατάραξης που προεκλήθη στα πολιτικά τεκταινόμενα της χώρας. 

Οι εσωκομματικές εκλογές είναι η πηγή και η πιο εμφατική επιβεβαίωση ταυτόχρονα της δημοκρατικής λειτουργίας ενός πολιτικού φορέα. 

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤ;  (Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΑΛΛΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ L. SCIALOM KAI B. BRIDONNEUAU)

Από τη στιγμή που ο Ρώσος Πρόεδρος, Vladimir Putin, ‘‘εργαλειοποίησε’’ την ενεργειακή ισχύ της χώρας του, την οποία αντιλαμβάνεται πια ως ‘‘όπλο’’ γεωπολιτικών μετασχηματισμών και φανερά πλέον ποντάρει πολλά στην (μέχρι και σήμερα δεδομένη) ενεργειακή εξάρτηση των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) από τον ρωσικό ορυκτό πλούτο, η αντίδραση των Ευρωπαίων προέκυψε ως ιστορικά αναγκαία και πολιτικά αναμενόμενη.