Οι Έλληνες δεν νιώθουν πια ασφαλείς για την ζωή , το μέλλον τους , το μέλλον των παιδιών τους.

Η σύγκλιση του ΚΥΣΕΑ, τα απαπάντητα ερωτήματα και η μια τρύπα στο νερό.

Τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών της 26ης Σεπτεμβρίου στη Γερμανία είναι ήδη γνωστά και οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού είναι ήδη εν εξελίξει. 

Με την είσοδο του 2020 η Πατρίδα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικές προκλήσεις που θα καθορίσουν την πορεία της στην παρούσα νέα δεκαετία.

Με την ανακοίνωση της ιδρυτικής διακήρυξης του νέου κόμματος «ΕΛ.Α.Σ.» από τον Αλέξη Τσίπρα στο Θησείο, γίναμε μάρτυρες μιας συντονισμένης επίθεσης από το σύνολο των λεγόμενων αριστερών σχηματισμών. 

Δέν νομίζω ὅτι χρειάζονται ἰδιότητες Κάλχαντος ἤ Τειρεσία γιά νά ἀποδείξει ἤ νά δείξει κανείς ὅτι καί κατ᾽ αὐτήν τήν περίοδο, παρά τά λαμβανόμενα μέτρα –ἴσως καί ἐξ αιτίας τους– ἡ Ἑλλάς θά κινηθεῖ inter flentium et doloris (=μεταξύ θλίψεων καί ὀδύνης).

Το βαρυσήμαντο άρθρο του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Βλαντιμίρ Πούτιν για την 75η επέτειο από τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου που δημοσιεύτηκε στις 18 Ιουνίου στο National Interest θέτει επί τάπητος σημαντικά ζητήματα τα οποία θα απασχολήσουν όχι μόνο τους ιστορικούς αλλά και τους πολιτικούς της εποχής μας.

Βαρυσήμαντη επιστολή στο ΒΗΜΑ, από Τρία "βαριά ονόματα" της οικονομικής επιστήμης, ο Γιώργος Μπήτρος, ομότιμος καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου, ο Νίκος Απέργης καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς και ο Μανόλης Αλεξανδράκης, καθηγητής στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα MBA International του Οικονομικού Πανεπιστημίου επισημαίνουν το λάθος της επέκτασης του κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία, όπως επιχειρείται με αφορμή (ή με πρόσχημα) τον κορονοϊό και επιβεβαιώνουν 100% τις θέσεις που μόνο η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ εξέφρασε στον δημόσιο λόγο, τη στιγμή που όλα τα κόμματα από την ακρά αριστερά ως την άκρα δεξιά ομνύουν στον κρατισμό!

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΤΗΣ VOLKSWAGEN. Όταν το 2007 ο Nassim Nicholas Taleb έγραφε το παγκοσμίου πια φήμης bestseller του ‘‘O Μαύρος Κύκνος’’, συνδέοντας τη ‘‘Χώρα του Απρόσμενου’’ με τη ‘‘Χώρα της οντολογικής Πραγματικότητας’’, πέρα από το υπέροχο νοητικό ταξίδι που μας πρόσφερε, μας κατηχούσε στην ιδέα ότι τελικά οι απρόβλεπτες και αρχικά ανεξήγητες εξελίξεις όχι απλά μπορεί να συμβαίνουν, αλλά να παράγουν κιόλας, ως ‘‘επισυμβαινόμενα’’ τους, είτε θετικές επιπτώσεις είτε αρνητικές παρενέργειες. Η ζωή και η Ιστορία, άλλωστε, είναι γεμάτη από τέτοιου είδους εξελίξεις.

Μπλοκαρισμένες συμβάσεις, χαμένες χρηματοδοτήσεις, κομμένες αναπλάσεις: τρεις υποθέσεις που εκθέτουν την διοίκηση Ντούμου.