Κοιτώντας τον χρόνο προς τα πίσω, συνειδητοποιώ όμως ότι πολλές φορές έγιναν, δυστυχώς, χειρότερα κι ας είχαμε πιστέψει το αντίθετο. Τώρα που μεγάλωσα λοιπόν και ο θυμός μου μετριάζεται από τη λογική, το δίλημμα γίνεται εντονότερο.
Από την μία πλευρά, κανείς από μας δεν είναι πια ανυποψίαστος. Από την άλλη, έχω ασφαλώς το δικαίωμα στην περιπέτεια, όπως όλοι μας. Στη δημοκρατία άλλωστε αποφασίζεται αυτό που θέλουν οι περισσότεροι, όχι κατ' ανάγκην αυτό που είναι το σωστό.
Παραμένω αναποφάσιστος...
Tου Φώτη Καψαλά.
