Λένε ότι οι ημέρες προσφέρονται για απολογισμούς ή και καλύτερα ότι η μελαγχολία κάποιες φορές υπερβαίνει τη χαρά και την προσμονή της Άγιας Νύχτας. Για όσους είναι ένθεοι ή όχι, αυτή η νύχτα σαν να έχει κάτι μαγικό, κυρίως την προσμονή των προηγουμένων ημερών, τις ατελείωτες βόλτες στα καταστήματα με μικρή ή μεγάλη ψαριά από ψώνια.
Αυτές οι σακούλες, που συγκεντρώνουμε αυτές τις ημέρες μας συντροφεύουν κι εκείνη τη νύχτα.
Είναι η έκπληξη στο φίλο ή φίλη μας, στους γονείς μας, που αργήσαμε να τους δούμε, αλλά και στον ξεχασμένο συγγενή, κι ας μας συνδέουν μαζί του τα τρυφερά παιδικά μας χρόνια.
Τις πραγματικές ώρες χαράς...
Είναι αλήθεια ότι αυτές τις ημέρες, μας έχουν βομβαρδίσει με αναλύσεις για φοροεπιδρομές και με δυσοίωνες προβλέψεις για την Οικονομία.
Η λέξη χρεωκοπία λέγεται όλο και συχνότερα από τον κύριο του τηλεοπτικού παραθύρου, που μόνο για τα μανικετόκουμπα του θα μπορούσε να φτάσει ο προϋπολογισμός των ημερών δέκα οικογενειών!
Κάποιοι προσπαθούν αυτές τις ημέρες να μας κλέψουν τη χαρά!
Από τη μια πλευρά οι απαισιόδοξες προβλέψεις με το χιλιοπαιγμένο πλάνο του Ευρωπαίου Φιλανδού , που κοιτάει με ξενισμένα μούτρα τον δικό μας υπουργό Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου και από την άλλη οι γκλαμουράτες διαφημίσεις.
Τα κάλαντα ειπωμένα από παιδικές φωνούλες μας γεμίζουν με αγαλλίαση, κάθε νότα και ανάμνηση, κάθε μουσική και μια εικόνα από χιονισμένα βουνά και στολισμένα δέντρα ή καράβια για τους οικολόγους.
Στη γειτονιά τα δέντρα λαμπυρίζουν αγέρωχα, άλλοτε καλόγουστα και άλλοτε ανακατεμένα με χρώματα, που θα μπορούσαν να είναι λιγότερα.
Η υπερβολή είναι και αυτή σημείο των ημερών και χλευάζει τη δική μας φτώχεια σε συναισθήματα, αλλά και την ουσιαστική φτώχεια της τσέπης μας.
Παρόλα αυτά οι παρέες των εφήβων με τις ανεβασμένες κουκούλες στις στάσεις των λεωφορείων, μας γεμίζουν με αισιοδοξία.
Προχθές είδα ένα ζευγάρι εφήβων να σκύβει το αγόρι πάνω στην κοπέλα κι εκείνη να τινάζει με νάζι τα μακριά της μαλλιά πίσω.
Και γέμισα αισιοδοξία, η ζωή είναι εδώ σκέφτηκα, εκείνα τα παιδιά έχουν καταφέρει να είναι μακριά από τη δική μας μιζέρια των αναλύσεων και των μεγάλων εξαγγελιών, των σπιτιών με τα δεκάδες κεριά και την εσωτερική παγωνιά.
Πολλές φορές εκεί έξω στο κρύο στο καφέ με μια ζεστή σοκολάτα, με τη φίλη που δεν επικοινωνήσαμε επί μήνες η καθημερινότητα μας μπορεί να αλλάξει. Ναι αυτές τις ημέρες επιβάλλεται να θυμηθούμε τους δικούς μας ανθρώπους, να ψωνίσουμε στα καταστήματα της γειτονιάς ή και στα μεγάλα εμπορικά, να γελάσουμε με τις υπερβολικές τιμές και να τις προσπεράσουμε, αν μας προσβάλλουν, να φάμε κάτι πρόχειρο και να απολαύσουμε μια γυναικοπαρέα , να αναπολήσουμε παλιές σχέσεις και ν' αναρωτηθούμε τι γίνανε οι άνθρωποι, που περάσανε από τη ζωή μας και φύγανε.
Και το κυριότερο να μην αφήσουμε κανέναν να μας κλέψει τη χαρά. Γιατί εμείς μπορούμε να γίνουμε ευτυχισμένοι με μια νότα τραγουδιού που μας ξέφυγε, μια εικόνα που ανασύραμε μέσα από τον χρόνο και το κυριότερο από τη ζωή, που ζούμε τώρα και θα ζήσουμε στο μέλλον. Μπορούμε δηλαδή, να αντισταθούμε στη μελαγχολία των ημερών...!