
Σαν βγεις στον πηγαιμό για Δήμαρχο και Περιφερειάρχη, σταμάτα στα γραφεία του κόμματος και πάρε ένα... σουβλάκι!
Μπορεί προ μηνών τα κόμματα να διατυμπάνιζαν πως δεν θα δώσουν χρίσματα στις αυτοδιοικητικές εκλογές, ωστόσο, άρχισαν ήδη να τα δίνουν και με το παραπάνω, ετοιμάζοντας ακόμα και φιέστες τρελές!
Αντί να ξεμπλέξουν το κομματικό γαϊτανάκι στις τοπικές κοινωνίες, αφήνοντας -όπως θα έπρεπε- τους πολίτες να επιλέξουν τα άξια στελέχη του Δήμου και της Περιφέρειάς τους, τα κόμματα το έμπλεξαν ακόμα πιο πολύ, με «πρώτο βιολί» τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ να ακολουθεί.
Πόσο πιο κομματική παρέμβαση θα μπορούσε να υπάρξει π.χ. στην υποψηφιότητα Καρυπίδη, που πρώτα ανακοινώθηκε και μετά αποσύρθηκε, με την επίφαση «είμαστε δημοκρατικό κόμμα και διορθώνουμε τα λάθη μας»; Ή μήπως να μιλήσουμε για τους βουλευτές που «κυνηγούν» καρέκλα στην Αυτοδιοίκηση, λες και στέρεψαν τα πρόσωπα ή την υποψηφιότητα Βουδούρη, που η τοπική κοινωνία δεν την θέλει, αλλά την Κουμουνδούρου δεν την μέλει;
Στη δε ΝΔ, είδαμε το «αντάρτικο» Τζιτζικώστα και Κακλαμάνη που ενδύθηκαν τον μανδύα του... κυβερνητικού αντιμνημονιακού, ενώ, προσφάτως, προέκυψε το ενδεχόμενο στήριξης του Παχατουρίδη, που δηλώνει ανεξάρτητος και αντιμνημονιακός, κάτι, που, πάντως, μπορείς να το χαρακτηρίσεις ως βήμα προς την στήριξη ανθρώπων εκτός του πολιτικού φάσματος του κόμματος.
Ό,τι κι αν δείξει η προς τον Μάιο πορεία, άλλη είναι η ιστορία: κάποτε σε αυτή τη χώρα θα πρέπει να πάψει η χειραφέτηση της Αυτοδιοίκησης, αλλά και η «ερμηνεία» των αυτοδιοικητικών εκλογών με γαλάζια - πράσινα - ροζ χρώματα στον χάρτη και η σύνδεσή τους με την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική και τις αντιπολιτευτικές τακτικές.
Το ποιόν ψηφίζουμε για τον Δήμο και την Περιφέρειά μας εγώ κι εσύ, δεν έχει να κάνει με καμία πολιτική, αλλά με το ποιόν θεωρούμε ικανό να ηγηθεί της τοπικής κοινωνίας, μιας κοινωνίας με την οποία τακόμματα ουδεμία σύνδεση έχουν και τα πραγματικά της προβλήματα αγνοούν. Κι αν ούτε το 2010, αλλά ούτε και τώρα, τα κόμματα το πήρανε χαμπάρι, ας ελπίσουμε πως μέχρι τις επόμενες εκλογές θα έχουν καταλάβει πως η εμπλοκή τους σε κάθε διαδικασία αγγίζει τα όρια της γελοιότητας...
Προσωπικά, με κούρασαν οι κομματικοί «μνηστήρες» με το κοστούμι (ή το ταγέρ, ανάλογα το φύλο) της ανεξαρτησίας, που πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες... Εσένα;
Γράφει ο Βαγγέλης Θεοδώρου
star.gr