Δεν είναι λίγες οι φορές ?το αντίθετο θα έλεγα! - όπου φίλοι και γνωστοί, θέλοντας να βασιστούν ή ακόμα και να τεστάρουν τη δύναμη της Αστρολογίας, με ρωτούν: «Θα μου συμβεί κάτι καλό; Τι βλέπεις, θα κερδίσω το λαχείο; Πότε θα συναντήσω το άλλο μου μισό;», κι άλλα πολλά, που ως βασικό τους άξονα έχουν την πεποίθηση ότι το γεγονός είναι κάπου στο δρόμο,
κάποια στιγμή θα χτυπήσει την πόρτα μας, και μόλις εμείς ανοίξουμε θα μας πει «Γεια! Ήρθα! Ακολούθησέ με!»
Άραγε αυτή είναι η διαδρομή των πραγμάτων; Πριν απαντήσω στο ερώτημα, θα ήθελα αρχικά να αναφερθώ σε μια βασική αρχή της Αστρολογίας που υποστηρίζει ότι κανένα γεγονός δεν πρόκειται να συμβεί εάν το άτομο που επηρεάζεται από αυτό δεν είναι έτοιμο να το ζήσει. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον πλανήτη Δία και το δικό του αστρολογικό συμβολισμό. Από τους περισσότερους αστρολόγους ο Δίας θεωρείται ο πλανήτης της τύχης, αυτός που όταν βρίσκεται σε σύνοδο με το ζώδιό μας (0 μοίρες) μάς δίνει για έναν περίπου χρόνο τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες να υλοποιήσουμε μεγαλεπήβολα σχέδια, να θέσουμε νέους στόχους, να πιστέψουμε πιο πολύ στις δικές μας δυνατότητες. Με δεδομένο ότι ο Δίας επιστρέφει στο ζώδιό μας κατά μέσο όρο κάθε 11-12 χρόνια, τώρα που η θέση του είναι π.χ. στους Διδύμους, η πλειοψηφία των Διδύμων θα έπρεπε να αισθάνονται πολύ ικανοποιημένοι σε όλους τους τομείς της ζωής τους. Σε ποιες περιπτώσεις ωστόσο τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι; Και κυρίως, γιατί δεν είναι έτσι;
Καταρχάς χρειάζεται να ειπωθεί ότι οποιαδήποτε επιρροή των πλανητών στη ζωή ενός ανθρώπου δεν υπολογίζεται με βάση την ελκτική τους δύναμη (η απόστασή τους από τη Γη καθιστά κάτι τέτοιο απαγορευτικό εκ των πραγμάτων!), αλλά είναι καθαρά συμβολική και εσωτερική, κάτι δηλαδή σαν αντικατοπτρισμός. Όταν λοιπόν ο Δίας είναι σε σύνοδο σε σχέση με ένα συγκεκριμένο ζώδιο (πχ τους Διδύμους), είναι ο εσωτερικός κόσμος του ατόμου που ενεργοποιείται. Εδώ βέβαια τον πρωταρχικό ρόλο παίζουν οι εσωτερικοί διακόπτες του καθενός ? σε τι βαθμό τους έχουμε ανακαλύψει, πόσο καλά γνωρίζουμε τη λειτουργία τους, πόσο θαρραλέα τους αφήνουμε να αναβοσβήνουν; Αν σε αυτή τη φάση όπου ο Δίας στους Διδύμους είναι σε σύνοδο με τον Ήλιο στους Διδύμους κι ένας Δίδυμος επιθυμεί για παράδειγμα να ξεκινήσει μια καινούρια επιχείρηση, θα πρέπει μέσα του να έχει ήδη δουλέψει όλα εκείνα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για το νέο εγχείρημα (αποφασιστικότητα, δεξιότητες, τεχνογνωσία, κτλ), ούτως ώστε την κατάλληλη στιγμή (Δίας στους Διδύμους), όταν το κουδούνι του χτυπήσει, δε θα χρειαστεί να καν ρωτήσει ποιος είναι στην πόρτα.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι π.χ. η περίπτωση που ο Δίας δεν είναι σε σύνοδο με τον Ήλιο μας αλλά σε αντίθεση, (180 μοίρες). Η δυναμική που αναπτύσσεται τότε δεν σχετίζεται τόσο με μια εσωτερική, αλλά μια εξωτερική ενεργοποίηση. Είναι η περίοδος που νιώθουμε ότι τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο και η επίδρασή τους μας ξεπερνά. Έτσι, στο προηγούμενο παράδειγμα ενός ανθρώπου που έχει τον Ήλιο του στους Διδύμους, κατά την αντίθεση Ήλιου-Δία, φαίνεται να παρουσιάζονται διάφορες επαγγελματικές ευκαιρίες στη ζωή του τις οποίες όμως, αν δεν έχει ήδη δουλέψει μέσα του τις κατάλληλες προϋποθέσεις, είναι πολύ πιθανό να δει κάποιον άλλον να του τις αρπάζει από τα χέρια. Τότε θεωρεί τον εαυτό του άτυχο, ενώ στην πραγματικότητα είναι απλά κατώτερος των περιστάσεων.
Εν κατακλείδι, η κίνηση των πλανητών στο στερέωμα, μέσα από συμβολισμούς που αλλάζουν συνεχώς, μας παρουσιάζει δεδομένα και ευκαιρίες σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ? ό,τι θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Η δική μας ελλειμματική αυτογνωσία είναι εκείνη που στο τέλος της ημέρας μας στερεί πράγματα και μας κάνει να πιστεύουμε ότι τα γεγονότα μας διαμορφώνουν. Αν όντως το πιστέψουμε αυτό, τότε εγκαταλείπουμε κάθε προσπάθεια και, κατά συνέπεια, είναι φυσικό κι επόμενο εάν δεν είμαστε οι ίδιοι έτοιμοι για την ευκαιρία μας, θα είναι (ίσως) κάποιος άλλος για εμάς.