Στην χώρα μας οι πιο σημαντικές γιορτές του χρόνου είναι τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και η Κοίμηση της Θεοτόκου.
Τι γίνεται όμως όταν αυτές οι όμορφες γιορτές γίνονται αιτία να μην έχουμε να ζήσουμε;
Τι συμβαίνει με όλους μας με την φρενίτιδα «Γιορτές» και την οικονομική κρίση που μαστίζει αυτή τη στιγμή όλο τον πλανήτη και έχει χτυπήσει και την πόρτα μας;
Γιατί δεν καταλαβαίνουμε που πρέπει να σταματάμε και να αποφεύγουμε τις κακοτοπιές που κρύβονται πίσω από τα λαμπερά φώτα των γιορτών ;
Οι παλιοί, συνήθιζαν να λένε ότι η πιο σημαντική ήταν το Πάσχα και να το γιορτάζουν με την καθιερωμένη απόδραση στα χωριά του ο καθένας.
Κι αυτό γιατί τα Χριστούγεννα πέφτουν εν μέσω του Χειμώνα και το κρύο δεν επέτρεπε σε κανέναν να μετακινηθεί στο χωριό να γιορτάσει, κι αν θα πήγαινε λόγω της κακοκαιρίας θα αναγκαζόταν να μείνει κλεισμένος μέσα στο σπίτι.
Το πέρασμα των χρόνων όμως έφερε και στην πατρίδα μας μαζί με όλα τα υπόλοιπα και το εντυπωσιακό στόλισμα των πόλεων με χιλιάδες φωτάκια, τεραστίων διαστάσεων δέντρα και υπέροχα στολίδια.
Τα Χριστούγεννα απέκτησαν την λάμψη της γιορτής που τους αναλογεί, μιας και όπως και να το κάνουμε μια γέννηση είναι πάντα μια γιορτή πόσο μάλλον η γέννηση του Θεανθρώπου.
Εξάλλου λίγες μέρες μετά, ακολουθεί και η αλλαγή του χρόνου.
Φεύγει ο παλιός για να δώσει τη θέση του στον νέο και όλοι βάζουμε τα καλά μας να τον υποδεχτούμε με γιορτές και πανηγύρια.
Μεταξύ μας αυτή τη συγκεκριμένη χαρά δεν την κατάλαβα ποτέ.
Το ότι χαιρόμαστε που γερνάμε, αυτό πάλι κάτι σαν ανωμαλία το βλέπω αλλά δεν μιλάω η γυναίκα να μην χαλάσω το εορταστικό κλίμα των υπολοίπων.
Αλλά δεν αντέχω καμιά φορά με πνίγει αυτή η χαζομάρα.
Στην Ελλάδα λοιπόν, ήρθαν σχεδόν όλα τα ξένα έθιμα εορτασμού των Χριστουγέννων για να τους δώσουν γκλαμουριά και λάμψη.
Αυτό σημαίνει ότι σπαταλάμε πολύ περισσότερα χρήματα από κάθε άλλη φορά.
Ο συναγωνισμός του ενός με τον άλλο για το ποιός θα στολίσει καλύτερα και ποιός θα βάλει περισσότερα φωτάκια είναι ένα σημαντικό θέμα.
Η οικολογικές μας συνειδήσεις πάνε περίπατο στις γιορτές με τη σκέψη, έλα ρε καημένε δεν θα χαθεί ο πλανήτης με λίγες μέρες σπατάλης της ενέργειας.
Το δε φοβερό έθιμο της Πρωτοχρονιάτικης χαρτοπαιξίας έχει κλείσει πολλά σπιτικά.
Κακά τα ψέματα ο τζόγος είναι η αγαπημένη συνήθεια των Ελλήνων. Όλο το χρόνο παίζουμε ότι μπορεί να μας κάνει πλούσιου εν μία νυκτί.
Πόσο μάλλον την Πρωτοχρονιά που το απαιτεί το έθιμο. Εκείνη τη βραδιά έχει την τιμητική του. Χαρτιά σε σπίτια, καφενεία και λέσχες ακόμα και παιχνίδια στα καζίνο προσφέρουν την απαραίτητη διασκέδαση της βραδιάς.
Δεν είναι λίγοι λοιπόν αυτοί που πωρώνονται και ποντάρουν ότι έχουν και δεν έχουν πάνω στην πράσινη τσόχα ή την γυαλιστερή ρουλέτα. Έχω δει ανθρώπους να τρέχουν τις πρώτες πρωινές ώρες να βρουν ATM να σηκώσουν χρήματα για να συνεχίσουν το τζογάρισμα με την δικαιολογία ότι θέλουν να ρεφάρουν.
Δυστυχώς οι περισσότεροι το μόνο που καταφέρνουν τελικά, είναι να χωθούν ακόμα πιο πολύ στα χρέη και στη χασούρα, της έξυπνης «Πόκας», του γνωστού «Θανάση» ή του παραδοσιακού «21».
Τα καταστήματα ενέχυρων δε, που βρίσκονται κοντά στα καζίνο, γίνονται πραγματικά χρυσορυχεία. Πάει το αγαπημένο μονόπετρο της συζύγου, το ακριβό ρολόι, τα πλατινένια μανικετόκουμπα ακόμα και το δαχτυλίδι ενθύμιο από τη γιαγιά που περνάει από γενιά σε γενιά.
Χρονιά πολλά σε όλους μας?
Α! είναι και οι ευχές.
Άλλο καπέλο αυτές. Όλοι ευχόμαστε κάθε τέλος χρόνου ο επόμενος να μας φέρει, χαρά, αγάπη, πλούτη, ειρήνη, γκόμενο, υγεία και πολλά - πολλά ακόμα?.να μας φέρει.
Κανένας μας δεν εύχεται να μην του πάρει κάτι. Να μην μας στερήσει για παράδειγμα την καλή μας υγεία, να μην μας στερήσει ανθρώπους που αγαπάμε και θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε μαζί τους.
Τα Χριστούγεννα λοιπόν στη Ελλάδα δεν έχουν πλέον μεγάλη διαφορά από τις εορταστικές εκδηλώσεις στο υπόλοιπο του χριστιανικού κόσμου.
Τα παιδιά την θεωρούν από τις πιο σημαντικές γιορτές αφού και δώρα θα πάρουν πολλά και 15 μέρες δεν θα έχουν σχολείο και θα ξεκουραστούν όπως ακούω να λένε.
Τώρα από τι ακριβώς θα ξεκουραστούν πάλι δεν το έχω καταλάβει αφού δεν πάνε 2 μήνες πριν τα Χριστούγεννα που έχουν ξεκινήσει τα μαθήματα και κάτι οι αργίες μέχρι τότε, κάτι ο μικροκαταλήψεις και οι απεργίες των καθηγητών έρχεται το τέλος της σχολικής σεζόν και δεν έχουν προλάβει να κάνουν όλη την διδακτική υλη.
Και τελειώνω τον εξάψαλμο των εορτών με τη νυχτερινή διασκέδαση.
Όλες τις μέρες αυτές ο κόσμος παθαίνει κάτι σαν αμόκ. Να βγει να διασκεδάσει λες και τις άλλες μέρες είναι κλεισμένος σε κανένα κλουβί ή στη φυλακή. Σαν να στερήθηκε την ελευθερία του και του την χάρισαν μόνο για 15 μέρες στις γιορτές.
Τα μπαρ και τα κλαμπ γεμίζουν. Η διασκέδαση συνεχίζεται μέχρι την ανατολή του ήλιου με άφθονο λουλουδοπόλεμο και κατανάλωση αλκοόλ.
Τα ατυχήματα είναι στο πολύ πίσω μέρος του μυαλού μας. Είναι απλό. ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΕ ΜΑΣ. Ο αυξημένος λογαριασμός ανήκει στα πταίσματα «λόγω των ημερών».
Ευτυχώς που τα τελευταία χρόνια οι δήμοι έχουν καθιερώσει και τις γιορτές στις πλατείες με πυροτεχνήματα μουσικές εκδηλώσεις και τραγούδια και όσοι δεν έχουν να πληρώσουν περνάνε εκεί την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Άντε λοιπόν τέλος καλό εύχομαι σε όλους μας και καλή αρχή με τον καινούργιο. Λιγότερο χρεωμένοι και περισσότερο αφυπνισμένοι!
Ανθή Αγγελοπούλου
fe-mail.gr