Είστε στρεσαρισμένοι; Επαγγελματικά; Προσωπικά; Σας γλιστράει ο χρόνος; Φοβάστε για το μέλλον; Δεν έχετε ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό σας; Δεν ξέρετε πως να αντιμετωπίσετε τα προβλήματά σας; Μην απομονώνεστε.
Οι ειδικές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες οι οποίες επικρατούν στην χώρα κάνουν το στρες ακόμα μεγαλύτερο απ? ότι πριν. Το άγχος αυξάνει, ο φόβος και η ανασφάλεια επικρατούν σε πολλές κοινωνικές ομάδες. Το φαινόμενο της αύξησης του άγχους στην εποχή μας είναι απολύτως δικαιολογημένο αφού αποτελεί μία φυσιολογική ψυχική αντίδραση. Η εκδήλωση του μπορεί να εμφανίζεται με διάφορους τρόπους συμπεριλαμβανομένων των ψυχοσωματικών αντιδράσεων.
Ειδικά για τους ανθρώπους οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν έχουν υποστηρικτικό πλαίσιο γύρω τους, τα πράγματα είναι ακόμα περισσότερο δύσκολα.
Το άγχος σε γενικές γραμμές χτυπά πρώτα τους μη παντρεμένους άνδρες άνω των σαράντα και ύστερα όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Οι γυναίκες είναι πιο δυνατές σε αυτό το σημείο αφού συνήθως διαχειρίζονται καλύτερα την κοινωνική τους ζωή.
Ένα από τους τρόπους για να διαχειριστεί κανείς το άγχος και την ανασφάλεια λοιπόν είναι να βρίσκεται με ανθρώπους και να μιλά. Να ανοίγεται. Ένας δεύτερος τρόπος είναι η απασχόληση με κάποια δραστηριότητα όχι επαγγελματική όπως ο αθλητισμός, οι θεατρικές ομάδες, το ψάρεμα, η βόλτα. Στις μεγαλουπόλεις βέβαια όπως είναι η Αθήνα, τέτοιες διέξοδοι γίνονται δύσκολες διότι δεν βοηθά ούτε το γυρω περιβάλλον αλλά ούτε το οικονομικό κόστος που μπορεί να συνεπάγεται μία πιο εξειδικευμένη δραστηριότητα. Αν συμπεριλάβουμε τώρα και το γεγονός ότι κάποιες φορές οι αγχώδεις εκδηλώσεις συνοδεύονται καί από κάποια μικρότερη ή μεγαλύτερη απόσυρση στο σπίτι, τότε η απομόνωση χειροτερεύει.
Βέβαια όλα τα παραπάνω υπήρχαν και υπάρχουν ως φαινόμενα ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις. Και αφορούν καί τον νεότερο και τον γηραιότερο πληθυσμό. Η κρίση απλώς τα έχει κάνει να φαίνονται μεγαλύτερα. Σε αυτή τη ζωή όμως ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να βρίσκει διεξόδους και να προσπαθεί να μετατρέπει την δυσκολία σε ευχαρίστηση. Πρόκειται για έναν αγώνα ο οποίος είναι ασταμάτητος και δεν λύνεται μονομιάς. Ακόμα όμως και οι προσωρινές διέξοδοι είναι ωφέλιμοι. Για παράδειγμα, είναι καλύτερο να βγεί κανείς μια βόλτα παρά να μείνει μπροστά στην τηλεόραση.
Όλοι θα θέλαμε να είχαμε μαγικές λύσεις στα προβλήματά μας όταν νιώθουμε αγχωμένοι, φοβισμένοι και ανασφαλείς αλλά αυτό δεν γίνεται. Δεν υπάρχει κανενός είδους μαγεία η οποία θα μπορούσε να μας βοηθήσει. Οι σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους όμως, αυτή είναι η λύση για μια πιο ευχάριστη ζωή. Με την βοήθεια από τους άλλους ανθρώπους μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή. Να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας και να παλέψουμε. Η απομόνωση ναί μεν κάποιες φορές είναι απαραίτητη και ωφέλιμη για τους ανθρώπους, όταν όμως γίνεται συνήθεια και παγιώνεται τότε αποτελεί πρόβλημα.
Μην απομονώνεστε. Κρατάτε την επαφή με την ζωή και με τον εαυτό σας. Μετά την μπόρα έρχεται ο καθαρός ουρανός. Γι? αυτό θα σας μεταφέρω κάτι που έλεγε ο μεγάλος Τσάρλι Τσάπλιν: «Όλα έχουν ένα τέλος, ακόμα και τα προβλήματά μας!».
Γράφει ο Μιχάλης ΠατεράκηςΨυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής.