Η απώλεια των προνομίων της εξουσίας γεννά φόβο. Η οσμή του είναι διάχυτη στους προεξέχοντες του πάλαι ποτέ εν Ελλάδι σοσιαλιστικού κινήματος, μετά και την καθυστερημένη κατάρρευσή του.
Οι περισσότεροι αποφεύγουν τις περιττές εξόδους, επιλέγοντας τον κατ? οίκον περιορισμό φρουρούμενοι από στρατιές σωματοφυλάκων.
Άλλοι, προσπαθούν να διασπείρουν το φόβο και σε αντίπαλα πολιτικά στρατόπεδα, διευρύνοντας την σφαίρα επιρροής της απειλής του (βλ.π. "θα γίνει μακελειό, αν...").
Αναντίρρητα, όμως, ο κ. Χρυσοχοϊδης αποδεικνύει συχνά ότι αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση pasokus-pasokus, όχι μόνο γιατί η πολιτική του διαδρομή έχει σημεία προς -ιστορική τουλάχιστον- διερεύνηση, τόσο σε σχέση με τρίτους, όσο και σε σχέση με το εύρος του έργου που επιτέλεσε. Κυρίως, γιατί η τωρινή στάση του, αποτελεί....
σπάνιο πρότυπο πολιτικού κ?.παιδισμού.
Έκδηλα και απροκάλυπτα ο κ. Χρυσοχοϊδης θυμίζει την συνηθισμένη αντίδραση παιδιών, διαφορετικών ηλικιών, που ευθυνόφοβα προσπαθούν επί ματαίω να μεταφέρουν σε άλλους τις ευθύνες των ζημιών τους στα όποια προαύλια. Το πολιτικό πρόσωπο της σημερινής μέρας, υπήρξε αυλικός του ΓΑΠ και ιδιαίτερα ευνοημένος από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Πάρα ταύτα, ήταν ο πρώτος που προσπάθησε να δώσει στον ΓΑΠ ένα τελειωτικό χτύπημα, δίχως να πετύχει τον στόχο του, ενώ εν τέλει η προσπάθεια της ΓΑΠικής αποδόμησης, στράφηκε εναντίον του ίδιου του νυν υπουργού Μηδενικής Ανάπτυξης. Κι αυτό γιατί η στοχευμένη προσπάθεια του κατέστησε τα αφανή, ευκόλως διακριτά.
Για το ήθος του, την πολιτική ακεραιότητά του, τις γκρίζες, ξενιστί ευνοϊκές στιγμές της πολιτικής του διαδρομής, έχουν γράψει άλλοι. Πολλοί.
Όπως πολλοί σήμερα θα επιτεθούν δικαίως στον κ. Χρυσοχοϊδη για την ομολογία του ότι έλειπε από το σημαντικότερο μάθημα της ελληνικής, μεταπολιτευτικής πολιτικής ιστορίας: την είσοδο της χώρας στο Μνημόνιο.
Μετά από αυτή τη φοβική κατάθεση, που μόνο στόχο έχει να προλάβει την τιμωρία των όσων βιώνουν τις συνέπειες του Μνημονίου, ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν έχει τη δύναμη, τη θέληση, την αξιοπρέπεια να παραιτηθεί.
Όπως, δεν έχει την διάθεση να παραιτήσει τη πολιτεία των συμβούλων του που δεν τον ενημέρωσαν για το τί εμπεριείχε το Συμβόλαιο του Μνημονίου, όταν εκείνος "πολεμούσε" το Έγκλημα και αύξανε το αίσθημα ανασφάλειας των ελλήνων πολιτών.
Το μόνο παρήγορο, πηγάζον από τις δηλώσεις του κ. Χρυσοχοΐδη, είναι ότι ο ίδιος σπάει καθημερινά τις ρήτρες εμπιστοσύνης του Συμβολαίου του με τον Λαό, έπειτα από τις κατά τα λοιπά ειλικρινείς εξομολογήσεις του και ελαττώνει έτσι τις πιθανότητες διατήρησής του στο πολιτικό αύριο.
Το λυπηρό για τον ίδιο είναι ότι δεν το καταλαβαίνει...
Από την επικοινωνία στη σελίδα φίλων του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στο Facebook!!!