Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλοι μας έχουμε τραβήξει ζόρια με τους γονείς μας. Άλλοτε προερχόμενοι από καταπιεστικές οικογένειες, άλλοτε από γονείς-παιδιά, ακόμη και από ακραίες καταστάσεις οικογενειακής βίας, το βήμα της συγχώρεσης είναι απαραίτητο για να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς πολύ, πολύ καλύτερα.

1.   Διώξτε κάθε είδους αρνητικό συναίσθημα απέναντί τους. Πόσα χρόνια ακόμη μπορείτε να μείνετε κολλημένοι στα «κακά» πράγματα που σας έκαναν οι γονείς σας; Όσο παραμένετε το παραπονεμένο παιδί, το θύμα μίας υπόθεσης που έχει τελειώσει ? γιατί δεν είστε πια παιδιά, πώς να το κάνουμε; - τόσο περισσότερο κρατάτε μέσα σας μια κακία, έναν αρνητισμό, έναν κόμπο που σας κρατάει δέσμιους με ένα άχρηστο παρελθόν. Πετάξτε αυτό το φορτίο από πάνω σας. Δεν ανήκει σε εσάς.

2.   Λίγος ρεαλισμός δεν κάνει κακό. Αφού τους απομυθοποιήσετε και τους φέρετε στα καθημερινά, ανθρώπινα μέτρα, σταματήστε να περιμένετε κάτι από αυτούς. Δεν πρόκειται να απολογηθούν για τα λάθη τους. Οι περισσότεροι από τους γονείς επιλέγουν να ζουν σε μία άγνοια καταστρεπτική, αλλά όχι για εσάς, για τους ίδιους.

3.   Κρατήστε ένα καλό κομμάτι από τη σχέση με τους γονείς σας και τα υπόλοιπα πετάξτε τα. Αν ας πούμε, έχετε κάνει τη δική σας όμορφη οικογένεια, έχετε μια ικανοποιητική δουλειά και δεν μετατρέπεστε σε serial killer τα βράδια τότε κάτι καλό θα πρέπει να έκαναν κι αυτοί.

4.   Αποδεσμευτείτε επιτέλους! Η συγχώρεση έρχεται με την ειλικρινή αποδέσμευση. Ότι έγινε, έγινε. Τώρα είστε ενήλικες και καλό θα ήταν να αρχίσετε να ζείτε τη ζωή σας όπως σας αξίζει κι όπως την έχετε φανταστεί.