Ομιλητές στην σύναξη ο Πρόεδρος Δημήτρης Νατσιός και

Μέλη της Ομαιχμίας

Δημήτρης Παπαδόπουλος

Αντώνης Βασιλειάδης
Δρ Ζώης Ζαρταλούδης

Δρ Νικόλαος Παπαδόπουλος

Αλεξία Τάντση

Η Είσοδος ελεύθερη

Από την Γραμματεία
του Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος ΝΙΚΗ

Παναγιώτης Τερζής
www.NIKH.gr

ΝΙΚΗ – Πολιτική Διακήρυξη
Η πατρίδα μας περνά τις χειρότερες συμπληγάδες στη νεότερη ιστορία της. Πληγωμένη, ταπεινωμένη, με ναρκωμένη συνείδηση και χωρίς πυξίδα για το μέλλον της, οδηγείται προς την πνευματική, βιολογική και εδαφική της αυτοκαταστροφή.
Πνευματική αυτοκαταστροφή: ο χλευασμός της πίστης και των αξιών που μάς ενώνουν, η καχυποψία απέναντι στον αυτονόητο πατριωτισμό, ο παραγκωνισμός της νομιμοφροσύνης από την ατιμωρησία, η διαστροφή της παιδείας σε χυδαία κιμαδομηχανή, η παραμόρφωση των πολιτικών θεσμών σε ανήθικο θέατρο σκιών – και το χειρότερο: οι νέοι μας να μεγαλώνουν δίχως όνειρα.
Βιολογική αυτοκαταστροφή: να μισείται ο αυτόχθων Έλληνας και η παραδοσιακή του οικογένεια, να χάνουν την ιερότητά τους το φύλο και η τεκνογονία, η οικονομική ανέχεια να συντρίβει τα παιδιά και να ξενιτεύει τους νέους μας, και τη θέση τους να καταλαμβάνουν όχι κατατρεγμένοι πρόσφυγες, αλλά παράνομοι απρόσκλητοι έποικοι.
Εδαφική αυτοκαταστροφή: η γη μας να μένει χέρσα και να τρεφόμαστε με δάνεια, ο πλούτος της πατρίδας μας να ξεπουλιέται αντί πινακίου φακής, να αποθρασύνεται ο κάθε πεινασμένος επίδοξος άρπαγας σε Αιγαίο, Θράκη, Κύπρο, Ήπειρο και Μακεδονία μας, οι δε «ηγέτες» μας να τρέπονται σε ανεύθυνους πατριδέμπορους των τιμαλφών της ιστορίας μας και του εκτός συνόρων Ελληνικού Γένους – τελικά, ο Έλληνας να γίνεται από άρχοντας του τόπου του, παρείσακτος υπηρέτης με ημερομηνία λήξης.
Μέσα σε όλη τη θλιβερή κατάντια της Πατρίδας μας, μόνοι χαρούμενοι και βολεμένοι είναι οι μεγάλες συμμορίες της κομματοκρατίας.

Πίσω από τις επιμέρους κομματικές τους μάσκες, κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος πολίτης αντιλαμβάνεται ως κύριο υπεύθυνο ένα ενιαίο καρκινογόνο κατοχικό σύστημα, το «κόμμα των πολιτικών κομμάτων», που λειτουργεί με επικεφαλής αδίστακτους εντολοδόχους της παγκοσμιοποίησης, και με άμεσους συνεργούς τους βολεμένους των πελατειακών σχέσεων.

Ηθικοί αυτουργοί στην κατρακύλα, πολλοί από εμάς που, με νοοτροπία παραλυμένου θύματος, παρακολουθούμε τις πισώπλατες μαχαιριές στην πατρίδα μας, στην κοινωνία μας, στις γειτονιές μας, αντιδρώντας μόνο ως μονάδες ή ως ανώνυμος ακομμάτιστος λαός.

Καταντήσαμε να ζούμε θεατές σε μια αγνώριστη ψευτοελλάδα με την οποία ποτέ δε συμφωνήσαμε.

Ευτυχώς όμως υπάρχει και η άλλη Ελλάδα.

Η Ελλάδα της ψυχής μας, που ανά τους αιώνες δίνει φιλότιμα τον ιδρώτα της στη σκληρή δουλειά, το αίμα της στα χαρακώματα, τον σεβασμό της στο εικονοστάσι.

Η Ελλάδα που τιμά τους προγόνους της και δεν ξεχνά τους αγώνες τους, που προστατεύει τα παιδιά της και δεν τα διώχνει, που είναι μαθημένη να χαρίζει αλλά όχι να χαρίζεται. Είμαστε όλοι εμείς, παιδιά αυτής της Ελλάδας, της Ρωμηοσύνης.
Ούτε αριστερά, ούτε δεξιά – αλλά μπροστά.

Σεβόμαστε τις ρίζες μας και γι’ αυτό δεν θα μπορούσαμε να είμαστε ριζοσπαστικοί. Αρνούμαστε να συντηρήσουμε τον παλαιό άνθρωπο –τον βολεμένο, τον ασελγή, τον πονηρό- και γι’ αυτό νιώθουμε αληθινά προοδευτικοί και βαθιά επαναστατικοί.

Στην Ελλάδα που οραματιζόμαστε:
Θέλουμε να ζούμε από τη δική μας γη, με τα δικά μας χέρια και το δικό μας μυαλό, και όχι με κάλπικα και δανεικά.
Αγκαλιάζουμε και εξελίσσουμε την σύγχρονη τεχνολογία για να την κάνουμε πιο ανθρώπινη.
Σεβόμαστε και αξιώνουμε σεβασμό για όλους, χωρίς να μπερδεύουμε τα κάθε λογής «δικαιώματα» με την ασέβεια και την αναξιοπρέπεια.
Μαθαίνουμε στα παιδιά μας πρώτα τη γλώσσα της αρετής, της εντιμότητας και της νομιμοφροσύνης, κι έπειτα άφοβα όλες τις γλώσσες και τις τέχνες του κόσμου.
Το κράτος είναι εγγυητής δικαιοσύνης, αξιοπρέπειας και ανάπτυξης για όλους τους πολίτες του.
Δομούμε ωφέλιμες διεθνείς συμμαχίες, όχι ως καταφύγιο από το φόβο, αλλά με την υγεία της αυξημένης ισχύος μας -οικονομικής, στρατιωτικής, πολιτισμικής.
Ούτε ευρωλάγνοι, ούτε ευρωφοβικοί απέναντι στον οικονομικό γίγαντα και πνευματικό νάνο που λέγεται Ευρώπη.

Απορρίπτουμε τη λοβοτόμηση των εθνών, την αποικιοκρατικού τύπου «αλληλεγγύη», τον «πολυπολιτισμό» του εξισλαμισμού και της ανηθικότητας.

Η ευρωπαϊκή μας προοπτική εδράζεται στα φυσικά και ιστορικά μας συγκριτικά πλεονεκτήματα: Ζωογονούμε την Ευρώπη με πνευματικό πολιτισμό, με διατροφική ποιότητα, με ενεργειακή πληρότητα, όχι με εποίκους και δάνεια.